In het weekend stond een trip naar Duitsland op het programma. Op uitnodiging van John Konings ( www.koningsvisreizen.eu) zijn we de omgeving gaan verkennen voor de drie daagse vistrip eind augustus. Daarvoor kan men zich nog inschrijven. Niet alleen de omgeving werd bekeken, ook hebben we gezocht naar geschikte stekken. En niet te vergeten natuurlijk ook nog even een paar uurtjes gevist.

Na de drie uur durende autorit kwamen we aan in het dorp. Een typisch Duits dorpje, erg idyllisch gelegen tegen hoe kan het ook anders een bergwand. Het hotel waar we verbleven lag op steenworp afstand van de Rijn. Bij de eerste aanblik viel me al meteen op dat er erg weinig scheepvaart is op dat gedeelte van de Rijn. Ook op zondag werd er minimaal gevaren. De afmetingen van de schepen was ook beduidend kleiner dan ik gewend ben op de Waal. In de Rijn zijn geen kribben net als hier aan de Waal. De stroming is dan ook over de volle breedte van de Rijn. De oevers bestaan bijna overal uit gemetselde kademuren die schuin aflopen. Op deze manier krijg je het effect van een kanaal, ook al verloopt de rivier in grillige bochten. De bedding bestaat uit louter grind. Een waar barbeelparadijs.

Onderweg hadden we al in de gaten dat het erg warm was. In Nederland waren temperaturen van 25 C belooft, die konden we daar dus ook verwachten.....dacht ik....Het dorp waar we viste ligt ongeveer 20 kilometer onder Koblenz. Bijna de gehele Rijn stroomt tussen bergen door en vormt uiteindelijk het dal. Zo ook dus op de door ons uitgekozen stekken. Zo tussen die bergen in het dal, de zon vol op je gericht....windstil...dan wordt het dus geen 25 C...Tegen het middaguur toen we aankwamen was het al ruim 30 C en tegen 16.00 uur konden we er nog een paar graden bij op tellen. De thermometer gaf toen 36 aan. Op de eerste stek waar we viste zaten we erg veel vast en na een uurtje zijn we daar vertrokken. De kaas was al bijna vloeibaar, de made tegen het kookpunt en de pellets dropen in de olie. We besloten om eerst wat rond te rijden en het later tegen de avond nog eens te proberen. Van de lokale bevolking kregen we al te horen dat er je goed barbeel kon vangen en ook dat er erg weinig gevist werd. Het was dus een wild stukje rivier zoals ze dit in Engeland zouden noemen. Een rivier waar je met natuurlijk aas nog goed uit de voeten kunt. Duitsland staat toch al bekend om zijn goede vangsten met uitsluitend made en casters.

Tegen de avond streken we neer op een ander gedeelte van de rivier. Al snel lagen er een paar lijnen in het water. Ik gebruikte dezelfde montage als in Nederland, met de running rig en een onderlijn van 150 cm. In plaats van een haak 10 met hair en pellet viste ik met een haakje 16 en 2 made op de haak. Als verzwaring gebruikte ik een madefeeder van 180 gram. Elke 3 minuten vulde ik de korf opnieuw met made om zo de vis zo snel mogelijk op mijn stek te krijgen. De korf bleef goed liggen in de stroming. 100 - 120 gram was al voldoende. Later met kaas ging ik ook terug naar dat gewicht. Het duurde bijna 25 minuten voor de eerste vis zich aanmeldde. Op de hengel had ik een avontop gemonteerd en met het indraaien zag ik een kleine grondel aan de haak hangen. Op de top had ik niets waargenomen. Het water was overigens vrij troebel en er kwam ontzettend veel vuil mee. Erg veel takken en boomstammen hebben we moeten ontwijken. Na elke inworp moest ik mijn lijn schoonmaken. Waarschijnlijk de naweeën van het hoge water in Polen. Het eerste uur vissend met made leverde nog een klein grondeltje op ( ook niet gezien) en een paar kleine tikjes op de top. Daarop kon ik wel aanslaan en dat bleek een barbeeltje te zijn van ca 18 cm. Dat de vis niet echt los was bleek wel na 1,5 uur vissen met made. Slechts 3 kleine vissen was de buit.

Ik schakelde over naar kaas op de hair en maakte ook een tweede hengel klaar om die te voorzien met een pellet. Na een klein uurtje vissen kreeg ik de bekende barbeeltikken op de top te zien. Meteen daarna een kleine run. De barbeel had het stukje kaas genomen  Na een korte strijd ( we viste niet verder dan 15 meter uit de kant) kon ik een dikke barbeel scheppen van tegen de 70 cm. In verhouding tot de korte dril duurde het erg lang voor de barbeel hersteld was. Hij had ook duidelijk last van de warmte. Op donderdag was het daar nog slechts 18 C, en nu het dubbele... Na het terugzetten hebben we geen tikje meer gezien. Ook konden we nergens in het water enig leven waarnemen. tegen 21.00 uur zochten we het hotel op, niet nadat we flink wat voer hadden achtergelaten in de vorm van hennep, made, schapenbix en pellets.

Ook op zondag werd het al snel warm. Voor 9 uur zaten we al weer aan het water om het te proberen totdat het niet meer uit te houden was. Als er barbeel op de stek lag zouden we al snel de eerste aanbeet kunnen verwachten. Op de hair deed ik een stukje kaas. 15 minuten na aankomst konden we de eerste barbeel van iets meer dan 50 cm al scheppen. De kleur van de gevangen barbelen is overigens eender als de barbelen op de Waal. Het ging precies volgens het barbeelboekje...meteen een snelle vangst. Dat gaf ons goede moed. Een wandelaarster attendeerde ons op een grote dode vis een eindje terug. Ze kon ons niet duidelijk maken om wat het ging. Het bleek om een graskarper te gaan van rond de meter. Erg jammer natuurlijk....maar wel goed om te weten dat er nogal wat variatie zit. John kookte rond 10 uur al weg van de waterkant. Toch hebben we het nog 2 uurtjes volgehouden in die verzengende hitte. Om het vele drijfvuil te ontwijken heb ik nog een tijdje gevist met een backlood. Dat maakte het mogelijk dat het aas langer op dezelfde plek kon blijven liggen. Na die snelle aanbeet viel het helemaal stil. Wat we ook probeerde aan te bieden, we hebben geen tikje meer gehad. De omstandigheden waren verre van ideaal, zodat we rond 12.00 uur toch tevreden naar huis vertrokken. 3 barbelen waren onze buit. Ik heb nu een redelijk beeld van de situatie ter plekke en hoe we het eind augustus kunnen aanpakken.

Een aantal stekken zijn vanaf een kademuur en voor diegene die beschutting willen hebben is er een mogelijkheid om onder  en tussen bomen te vissen. Deze stekken liggen  op ongeveer 300 – 600 meter lopen. De stekken tussen de bomen liggen precies in een buitenbocht, de kade is de voorbode van die buitenbocht. Het vissen kan al vanaf een meter of 15 uit de kant. Daar is het ca 3 meter diep. Die diepte heb je ook op ruim 35 meter uit de kant. De bodem bestaat uit grind en op sommige plaatsen liggen er ook grote blokken op de bodem. Met gewichten van 100-120 gram was er goed te vissen. Extreem zware korven ( 200-240 gram ) waren bij deze waterstand en stroomsnelheid niet nodig.

Mijns inziens is het beter een paar madefeeders mee te nemen. Dit zijn feeders speciaal voor made. De feeders zijn af te sluiten en er zitten kleine gaatjes in waardoor de made naar buiten kunnen kruipen. Ook is het mogelijk om de made in een gewone korf te doen en deze boven en onder af te dekken met grondvoer. Het zal belangrijk zijn om zeer regelmatig te voeren ( om de drie minuten) om de vis goed erop te krijgen en aan de praat te houden. Met kaas is ook goed te vissen. Naar alle waarschijnlijkheid zal er met pellets niets gevangen worden. Drie dagen is te kort om de vis te laten wennen aan pellets. Beter is het voor zekerheid te kiezen en vissen met made, kaas, mais en eventueel wormen.